حس باصره

«لغت نامه دهخدا»

[حِسْ سِ صِ رَ / رِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) حس بصر. بینائی. قوهء دیدن اشیاء. و آن یکی از حواس پنجگانهء ظاهری است. رجوع به حس و رجوع به باصره شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر