حسدای

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (اِخ) ابن بشروط یا شروط یا شپروت(1) اسرائیلی. یکی از اطباء و گیاه شناسان اندلس به زمان الناصر عبدالرحمان بن محمد صاحب الاندلس بود. صاحب عیون الانباء گوید: ارمانیوس ملک قسطنطنیه ظاهراً به سال 337 ه . ق. برای ناصر عبدالرحمان هدایایی ارسال داشت و از جمله هدایا کتاب دیسقوریدس بود که گیاهان آن را بصورتی عجیب رسم کرده بودند و کتاب تاریخ هروسیس. اولی بزبان یونانی قدیم و دومی بلسان لاتینی و به سال 340 ه . ق. عبدالرحمان از عظیم روم درخواست تا مترجمی برای این کتب بدو فرستد و او نقولای راهب را به قرطبه گسیل داشت و در این وقت در قرطبه دارالملک عبدالرحمان، عده ای از اطباء اهل بحث و تفتیش بودند که حسدای بن بشروط از جملهء آنان و حریص ترین ایشان بعلم و نزدیکترین همه به عبدالرحمان بود. و جملهء این اطباء با مدد نقولای راهب بر تصحیح ترجمهء استفان بن السبیل که در ایام جعفر متوکل از کتاب دیسقوریدس کرده بود، پرداختند و تمام معضلات کتاب حل و به اسماء عربی گیاهان تطبیق شد، و جز نزدیک ده نام از گیاهان آن کتاب که چندان مهم نبود چیزی مجهول نماند. (نقل باختصار از عیون الانباء ج2 ص47). لکلرک مترجم فرانسوی مفردات ابن البیطار در شرح کلمهء ذوالحیه او را حسدای بن شپروت گفته(2) و گوید یکی از علمای مغرب است و او راست: کتابی در رجال که آن را «م. لوزالو»(3) ترجمه کرده است.
(1) - گمان میکنم بشروط بتقدیم با برشین که در عیون الانباء آمده است غلط کاتب است و شبروط صحیح است که صورت دیگر آن شپروت است.
(2) - Hasdai ben Chaprout.
(3) - M. Luzzalo.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر