«لغت نامه دهخدا»
[حَ رَ کَ دَ] (مص مرکب) حسرت خوردن : نه تنها شانه حسرت میکشد از تار گیسویش دل آئینه هم داغ است از محرومی رویش. فطرت (از آنندراج).