«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ] (ع مص) خشم گرفتن. || عداوت کردن. کینه گرفتن. (زوزنی). کینه ور شدن. کینه. دشمنی. || حسک دابه؛ جو یا علف خوردن ستور. || کینهء سخت اندر دل. (مهذب الاسماء). کینهء سخت در دل گرفتن. کینه گرفتن. (تاج المصادر بیهقی).