حسن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ] (ع اِ) درختی است خوش نما. (اقرب الموارد). || استخوانی نزدیک آرنج. کنارهء استخوان ساق دست از سوی انگشت بزرگ. (مهذب الاسماء). کرانهء استخوان آرنج. (اقرب الموارد). || پشتهء بلند. (اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر