حسن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ] (اِخ) ابن احمدبن زفر اربلی حکیم. محدث بود اما دین سالم نداشت و متفلسف و صوفی بود و در 726 ه . ق. درگذشت. داستانی از ارث او که از پدرش برده بود، در دررالکامنه (ج2 ص11) آمده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر