حسن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ] (اِخ) ابن احمد مادرانی. یکی از کتّاب دیوان آل بویه در دربار بغداد بود. رجوع به اخبار الراضی ص257 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر