حسن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ] (اِخ) ابن حسین بن عبید. رجوع به حسن بشکری شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر