حسن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ] (اِخ) ابن دهان. رجوع به حسن بن محمد بن علی بن برهان الدین بغدادی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر