حسن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ] (اِخ) ابن سری کاتب از اصحاب صادق. عبدی انباری و حسن بن محبوب از وی روایت دارد. او راست: کتاب الاصل. (ذریعه ج2 ص119، ج6 ص321 و ج2 ص146) (اتقان المقال).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر