«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ] (اِخ) ابن عبدالمحسن معروف به ابن عذبه. او راست: «بهجه اهل السنه» و «الروضه البهیه» که در 1172 ه . ق. به پایان رسانیده است و «المطالع السعیده» که در هدیه العارفین (ج1 ص299) یاد شده است.