حسن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ] (اِخ) ابن علی بن حسن بن علی بن عمار. او راست: «جزء فی فضائل علی». (ذریعه ج5 ص102).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر