حسن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ] (اِخ) ابن علی بن شبیب معمری. رجوع به حسن معمری شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر