حسن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ] (اِخ) ابن محمد بن حسن بن زهره حلبی. نقیب الاشراف به حلب، امیر طبل خانه و عزل شد و در766 ه . ق. درگذشت. (دررالکامنه ج2 ص35).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر