«لغت نامه دهخدا»
[اَ طَ حَ] (اِخ) زیدبن سهل بن الاسود. صحابی است. او در عقبه و غزوات بدر و احد و خندق حاضر و بشجاعت و جسارت معروف بود و در حدیث آمده است که رسول اکرم صلوات الله علیه فرمود: لصوت ابی طلحه فی الجیش خیر من مأته رجل. او در اواخر خلافت عثمان به سال 32 یا 34 ه . ق. به هفتادسالگی درگذشت و مدفن وی به روایتی مدینهء منوره است و نیز گفته اند در شیخوخیت از دریا بغزا شد و در کشتی درگذشت و شش روز پس از آن جسد وی در جزیره ای دفن کردند.