حسن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ] (اِخ) ابن مهران. رجوع به حسن محمد بن سماعه بن مهران شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر