«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ] (اِخ) ابن هبه اللهبن عبدالسید ادفوی دشناوی. به قاهره آمد و موسیقی را نیکو میدانست. و در پایان عمر زاهد گردید. (دررالکامنه ج2 ص48).