حسن

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ] (اِخ) ابن هبه اللهبن عبدالسید ادفوی دشناوی. به قاهره آمد و موسیقی را نیکو میدانست. و در پایان عمر زاهد گردید. (دررالکامنه ج2 ص48).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر