حسنا

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (ع ص) مؤنث حسن. حسنی :بحق اسماء حسنا و علامتهای بزرگ او.... بیعت فرمانبریست. (تاریخ بیهقی ص316).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر