حسن اعلی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ نِ اَ لا] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) در اصطلاح رجال و درایت حدیثی است که نسبت آن به حسن، مثل حدیث صحیح اعلی است، نسبت به حدیث صحیح.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر