«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ اَ لا] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) در اصطلاح رجال و درایت حدیثی است که نسبت آن به حسن، مثل حدیث صحیح اعلی است، نسبت به حدیث صحیح.