حسن المآب

«لغت نامه دهخدا»

[حُ نُلْ مَ] (ع اِ مرکب)نکوئی عاقبت و پایان کار. خوبی جای بازگشت. نیکوئی بازگشت و قرب الهی. (غیاث) (آنندراج) :
گفت دمیده است صبح منشین خاقانیا
حضرت خاقان شناس مقصد حسن المآب.
خاقانی.
من ندیدم نه اهل بیتم دید
کاهل حسن المآب دیدستند.خاقانی.
رجوع به حسن مآب شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر