«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ حَ] (اِخ) ابن حمدان تغلبی، مکنی به ابوعلی حمدانی و ناصرالدوله. یکی از امراء حمدانی و از فرزندان حسن بن عبدالله حمدانی است. در مصر بزرگ شد و به سرداری لشکر مستنصر رسید و به دست سران ترک در 465 ه . ق. کشته شد. (اعلام زرکلی چ1 ص224 ج225) (تاریخ گزیده ص336).