«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ رَ] (اِخ) ابن هبه اللهبن محفوظ بن حسن بن محمد بن حسن بن احمدبن حسین، معروف به ابن صصری ربعی ثعلبی دمشقی (537 - 586 ه . ق.). او راست: «رباعیات التابعین» در حدیث و چهار کتاب او در هدیه العارفین (ج1 ص279) و نیز در اعلام زرکلی (چ1 ص242) یاد شده است.