حسن سبز

«لغت نامه دهخدا»

[حُ نِ سَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حسن ملیح. حسن سبزه :
حسن سبزی به خط سبز مرا کرد اسیر
دام همرنگ زمین بود گرفتار شدم.
غنی (مجموعهء مترادفات ص302) (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر