حسن سلوک

«لغت نامه دهخدا»

[حُ نِ سُ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) خوش رفتاری :
در روزگار حسن سلوک تو اهل نظم
صائب شدند از ته دل مهربان هم.صائب.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر