حسن صاحب جواهر

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ نِ حِ جَ](اِخ) (شیخ...) ابن باقربن عبدالرحیم شریف اصفهانی. از محققان فقه و حقوق شیعی امامی در نجف و از شاگردان سید جواد عاملی صاحب «مفتاح الکرامه» و شیخ جعفر کاشف الغطاء بود. وی سی سال عمر خود را در تألیف کتاب بزرگ «جواهرالکلام فی شرح شرایع الاسلام» صرف کرد که از بیست وپنج سالگی بدان آغاز کرده بود. این کتاب بزرگترین و محققانه ترین شرح «شرایع الاسلام» تألیف محقق حلی است و بهترین منبع حقوق و فقه شیعه میباشد و لذا فقیهان متأخر وی را شیخ الفقها لقب داده اند. او در هریک از ابواب فقه نیز کتاب جداگانه نگاشته است و رساله ای نیز بنام «نجات العباد» دارد که رسالهء فتوائی و عملی او بوده است. مرگ صاحب جواهر در اول شعبان 1266 ه . ق. بوده است و فرزندان و خاندان او در ایران و عراق بنام جواهری و صاحب جواهر و جواهرالکلام معروف میباشند. (از ریحانه الادب و ذریعه و قصص العلما و جز آن).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر