حسن عاقبت

«لغت نامه دهخدا»

[حُ نِ قِ بَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) نیکی پایان کار :
چون حسن عاقبت نه به رندی و زاهدیست
آن بهْ که کار خود به عنایت رها کنند.
حافظ.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر