«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ] (اِخ) ابن منصوربن محمودبن عبدالعزیز اوزجندی ملقب به فخرالدین و مکنی به ابوالمحاسن فرغانی حنفی. درگذشتهء 592 ه . ق. او راست: «آداب الفضلاء» در لغت و «امالی» در فقه و «شرح ادب القضاء» و شرح جامع صغیر شیبانی و شرح جامع کبیر او و «المحاضر» و جز آن. (هدیه العارفین ج1 ص280). و «آداب الفضلاء» وی غیر از «ادات الفضلاء» است که در مقدمهء لغتنامه یاد شده است.