حسن قوال

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ نِ قَوْ وا] (اِخ)خواننده ای بود در دربار معین الدین پروانه حاکم روم که او را بدرخواست فخرالدین عراقی نزد او فرستاد و فخر غزلها دربارهء او گفته است که یکی از آنها چنین آغاز شود:
ساز طرب عشق که داند که چه سازد
کز زخمهء او نه فلک اندر تک و تاز است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر