«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ قَوْ وا] (اِخ)خواننده ای بود در دربار معین الدین پروانه حاکم روم که او را بدرخواست فخرالدین عراقی نزد او فرستاد و فخر غزلها دربارهء او گفته است که یکی از آنها چنین آغاز شود: ساز طرب عشق که داند که چه سازد کز زخمهء او نه فلک اندر تک و تاز است.