«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نِ کُبْ بَ] (اِخ) (شیخ محمد ...) ابن محمد صالح کبهء بغدادی (1269-1336 ه . ق.). از شعرا و علمای شیعه در سدهء چهاردهم هجری و شاگرد میرزا حسن شیرازی در سامراء و درگذشته و مدفون در نجف است. او راست: حاشیهء وسائل و حاشیه های دیگر و حجّیه الظن و الخلل فی الصلاه که در 1307 ه . ق. نگاشته است. (ذریعه ج7 ص249 و ج9 ص245) (ریحانه الادب).