حسن مطلق

«لغت نامه دهخدا»

[حُ نِ مُ لَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حسن باری تعالی که عدم و تنزل ندارد. (آنندراج) (غیاث اللغات).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر