«لغت نامه دهخدا»
[حُ نِ نَ سَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) در اصطلاح علم بلاغت، آوردن کلمات را بدنبال یکدیگر بطور زیبا و رسا میباشد. و مثال آن را «و قیل یا ارض ابلعی مائک و یا سماء اقلعی...» (قرآن 11/44) آورده اند. (کشاف اصطلاحات الفنون از اتقان).