حسن واسطی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ سَ نِ سِ] (اِخ) ابن قاسم بن علی بن محمد بن بادی مکنی به ابوالجوائز. کاتب نحوی (382-460 ه . ق.). او راست: شرح کتاب سیبویه. اصلش از واسط و ساکن بغداد بود و در آنجا درگذشت. (وفیات الاعیان) (هدیه العارفین ج1 ص276) (زرکلی 232).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر