حسن وشاء

«لغت نامه دهخدا»

[حَِ سَ نِ وَ شْ شا] (اِخ) ابن علی بن وشاء مکنی به ابومحمد. او راست: «ثواب الحج». (ذریعه ج5 ص18).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر