«لغت نامه دهخدا»
[حَ سَ نَ] (ع اِ) تثنیهء حسن. || (اِخ) حسن و حسین دو پسر علی بن ابیطالب از فاطمه دختر پیغمبر. سبطین. شبر و شبیر.