حسوه

«لغت نامه دهخدا»

[حُسْ وَ] (ع اِ) اندازهء پری دهان از حسو؛ یعنی از هر چیز رقیق که توان آشامید. ج، اَحسیه. احسُوه. جج، احاسی. || یکبار آشامیدن. و به این معنی به فتح حاء، افصح است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر