«لغت نامه دهخدا»
[حِ مُ عَ] (اِ مرکب) چاهک شوراب. غدیری که آبش شیرین نیست. و در لغت «حِسی و حَسی و حَسی سهل من الارض یستنقع فیه الماء و قیل: غلظ فوقه رمل یجمح ماء المطر» آمده است. (اقرب الموارد).