حسین

«لغت نامه دهخدا»

[حُ سَ] (اِخ) ابن مطیر اسدی بن مکمل مولای بنی اسد. احوال او در معجم الادباء ج4 ص97 و الموشح ص230 و زرکلی و البیان و التبین جاحظ ج2 ص139 آمده است و در فهرست ابن الندیم گوید: اشعار وی نزدیک صد ورقه است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر