«لغت نامه دهخدا»
[حُ سَ نِ] (اِخ) ابن محمد بن الرضا آوی علوی. شاعر آخر سدهء هفتم و آغاز هشتم هجری. ادیب مترسل بود. او راست: ترجمهء محاسن اصفهان از مفضل بن سعد مافروخی که به سال 729 ه . ق. بپایان رسانیده و براون آن را در 1901 م. به انگلیسی ترجمه و چاپ کرد، عباس اقبال ترجمهء فارسی آوی را در سال 1328 ه . ش. در تهران پخش کرده است. اشعار آوی در ص6، 7، 24، 28، 31، 33، 43، 44، 58، 99، 101، 115، 131، 132، 135 آن کتاب دیده میشود.