حسین آوی

«لغت نامه دهخدا»

[حُ سَ نِ] (اِخ) ابن محمد بن الرضا آوی علوی. شاعر آخر سدهء هفتم و آغاز هشتم هجری. ادیب مترسل بود. او راست: ترجمهء محاسن اصفهان از مفضل بن سعد مافروخی که به سال 729 ه . ق. بپایان رسانیده و براون آن را در 1901 م. به انگلیسی ترجمه و چاپ کرد، عباس اقبال ترجمهء فارسی آوی را در سال 1328 ه . ش. در تهران پخش کرده است. اشعار آوی در ص6، 7، 24، 28، 31، 33، 43، 44، 58، 99، 101، 115، 131، 132، 135 آن کتاب دیده میشود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر