حسین استرآبادی

«لغت نامه دهخدا»

[حُ سَ نِ اِ تَ] (اِخ)ابن سلطان محمد. وی شاگرد شیخ بهائی بود و در 1078 ه . ق. کشته شد. او راست: دستور الوزراء. (ذریعه ج8 ص170 و ج3 ص474). صاحب ریاض العلماء او را به لقب عزالدین خواند و «الاشکال الاربعه» در منطق به وی نسبت کرده است. (ذریعه ج2 ص111).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر