حسین بروجردی

«لغت نامه دهخدا»

[حُ سَ نِ بُ جِ](اِخ) (حاج آقا...) ابن آقا علی بن احمدبن علینقی بن جواد طباطبائی بروجردی (1292-1381 ه . ق.). وی از نوادگان سید محمد طباطبائی است که از زواره به بروجرد رفته و فرزندانش در عراق و ایران تاکنون به خاندان بحرالعلوم و طباطبائی شهرت دارند. بروجردی در بروجرد متولد شده و مدتی در اصفهان و سپس از سال 1320 ه . ق. در نجف تحصیل نموده و در 1328 ه . ق. به بروجرد بازگشت و پس از مرگ حاج شیخ عبدالکریم یزدی حائری در 1364 ه . ق. از آنجا به قم آمد و مرجعیت عامه شیعه را یافت و تا آخر عمر در این مقام باقی بود. از آثار او مسجد بزرگی است که در جنب حرم معصومه ساخت و به نام مسجد اعظم معروف است و دارای کتابخانهء مستقل و قابل استفاده میباشد. و دیگر مدرسه ای که در نجف ساخته و آن نیز دارای کتابخانه ای قابل توجه میباشد. تعمیر مساجد و مدارس بسیار و از جمله تعمیر مدرسهء مهدیخان(1) واقع در میدان قم نیز بکوشش او انجام گرفته است. داماد وی شرح احوال او را در کتابی جداگانه به نام «خاطرات زندگانی آیه الله العظمی بروجردی» تألیف و در 208 صفحه منتشر کرده است. در زمان ریاست او بر حوزهء روحانی قم، برای اولین بار مکاتبات رسمی مذهبی میان این حوزه و حوزهء جامع ازهر قاهره صورت گرفت.
در کتاب «خاطرات زندگانی حضرت آیه الله العظمی آقای بروجردی» کتب زیر را از تألیفات وی بر شمرده اند: 1- رساله ای در اصول. 2- حاشیه بر نهایه. 3- دورهء فقه. 4- حاشیه بر فهرست شیخ منتجب الدین. 5- حاشیه بر «مبسوط». 6- سند صحیفهء سجادیه. 7- تجرید اسانید کافی. (ذریعه ج10 ص112). 8- بیوت الشیعه. 9- اسانید تهذیب. 10- اسانید من لایحضره الفقیه. 11- اسانید رجال کشی. 12- اسانید استبصار. 13- اسانید خصال صدوق. 14- اسانید امالی شیخ صدوق. 15- تجرید اسانید علل الشرایع. 16- فهرست شیخ. 17- تجرید رجال کشی. 18- مستدرک رجال شیخ طوسی.
(1) - این مدرسه را مهدیقلی خان در 1123 ه . ق. پایه گذاری کرده است. رجوع به مقدمه همین لغت نامه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر