«لغت نامه دهخدا»
[حُ سَ نِ بَ غَ] (اِخ) ابن مسعودبن محمد معروف به ابن فراء بغوی شافعی در مروالرود خراسان در 516 ه . ق. /1122 م. پس از هفتادواند سال عمر و دیدن بیش از هشتاد راوی حدیث درگذشت. او راست: معالم التنزیل در تفسیر و مصابیح السنه و التهذیب و شمائل النبی و «الجمع بین الصحیحین». (سیر النبلاء ج12 ص103) (طبقات الشافعیه ج37 ص2) (تذکره الحفاظ ج15 ص2) (ابن خلکان ج1 ص402) (شذرات ج4 ص48) (روضات ص246) (طبقات المفسرین سیوطی 12) (مفتاح السعاده) (کشف الظنون) (معجم المؤلفین) (هدیه العارفین ج1 ص312) (تاریخ گزیده ص809 و 813).