«لغت نامه دهخدا»
[حُ سَ نِ تَ لَ] (اِخ) ابن عتیق بن حسین بن رشید مرسی الاصل. ساکن سبت ربعی مالکی ملقب به جمال و مکنی به ابوعلی شاعر، فقیه و اصولی بود. در 549 ه . ق. / 1154 م. متولد و در 632 ه . ق. / 1235 م. به مصر درگذشت. مدتی تدریس میکرد. و تالیفاتی دارد. (از اخبار غرناطه ج1 ص300) (الدیباج 105) (ایضاح المکنون ج2 ص323) (معجم المؤلفین) (هدیه العارفین ج1 ص312) (زرکلی ص252 چ1).