حسین ثنائی

«لغت نامه دهخدا»

[حُ سَ نِ ثَ] (اِخ) مشهدی که در کلمهء ثنائی در همین لغت نامه یاد شده است. در هدیه العارفین ج1 ص319 و 320 در دو جلد یاد شده. نخستین را استاد فیض هندی دانسته، وفاتش را در 970 ه . ق. نگاشته و مثنوی «نتایج الافکار» در 10 هزار بیت به او نسبت داده است و دومین را پسر غیاث الدین علی متوفی 995 ه . ق. و صاحب دیوان شعر دانسته شده است. رجوع به ذریعه ج9 ص185 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر