حسین دهن الخصا

«لغت نامه دهخدا»

[حُ سَ نِ دُ نُلْ خَ](اِخ) ابن هبه الله زاهر موصلی مکنی به ابوعلی ضیاءالدین، نحوی. او نزد حاکم موصل قربی داشت لیکن با وی بهم زد و به نزد ملک ناصر صلاح الدین شد و در حلب در 608 ه . ق. درگذشت. ا شعارش در معجم الادباء چ مارگلیوث، ج4 ص102 آمده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر