حسین غضایری

«لغت نامه دهخدا»

[حُ سَ نِ غَ یِ] (اِخ)ابن عبیداللهبن ابراهیم مکنی به ابوجعفر بغدادی معروف به ابن غضایری. از فقهای شیعه و متکلم و از رجال شناسان بود. تألیفات بسیار در کلام دارد و یک رساله در رجال بنام «الضعفاء» دارد، که در آن مجروحین و غیر موثقان را جمع کرده و در 411 ه . ق. /1020 م. درگذشته است. احوال او در ذریعه ج4 ص288 و فهرست کتابخانهء دانشگاه ج2 ص612 و معجم المؤلفین و سیر النبلاء ج1 ص73 و لسان المیزان و ایضاح المکنون و المیزان ج1 ص253 و تنقیح المقال و روضات الجنات ص183 و هدیه العارفین ج1 ص308 و فهرست اعلام ذریعه آمده است. و رجوع به ابوجعفر حسین در این لغتنامه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر