«لغت نامه دهخدا»
[حُ سَ قُ] (ص نسبی)منسوب به حسین قلیخان. || (حامص) کنایت از هرج و مرج و فوضی است. گویند بدان دلیل که در روزگار حسین قلیخان ابوغداره امور فوضی بوده است چنین شهرتی بوجود آمده است.