حسین مجتهد

«لغت نامه دهخدا»

[حُ سَ نِ مُ تَ هِ] (اِخ) ابن ضیاءالدین حسن بن محمد موسوی عاملی کرکی معروف به امیر حسین مفتی و سید حسین مجتهد و خاتم مجتهدین است که از جبل عامل به ایران آمده ساکن قزوین شد و سپس به اردبیل رفت و دوباره به قزوین بازگشت و در اینجا در سال 1001 ه . ق. کشته شد. و جنازه اش را به عراق حمل کردند. او راست: «الاقتصاد فی الاعتقاد» و «البقره» و «التذکره» و «تفسیر آیه احل لکم» و «دعامه الخلاف من نجاسه اهل الخلاف» و «دفع المنافاه عن التفصیل و المساواه» و «التوحید» و «الطهماسبیه» و «رفع البدعه» و «سیاده الاشراف» و «شرح روضهء کافی» و «شرح شرایع» و «صحیفه الامان» و «عیون الاخبار» و «کتاب الطهاره» و «اللمعه فی صلاه الجمعه» و «النفحات الصمدیه» و «النفحات القدسیه». (هدیه العارفین ج1 ص32) (معجم المصنفین ج4 ص3) (ذریعه در نامهای کتب او).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر