حسینه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ نَ] (ع ص) تأنیث حَسین. امرأه حسینه؛ زنی صاحب جمال. زن زیبا.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر