«لغت نامه دهخدا»
[حَ] (ع اِ) هرچه درون حجاب است در شکم از کبد و طحال و کرش و جز آن یا مابین ضلع خلفی که در آخر پهلوست تا ورک. آنچه در شکم باشد از دل و جگر و سپرز. رودگانی. (یادداشت مؤلف). درون شکم. (منتهی الارب). اندرون تهی گاه. (محمودبن عمر ربنجنی) (زمخشری). آلت شکم. تهی گاه. آنچه اندرون شکم بوده از گرده و دل و جگر و سپرز. آنچه در شکم و سینه باشد از دل و جگر و سپرز و گرده. (یادداشت مؤلف). ج، احشاء. (منتهی الارب). || ناحیت. ناحیه. (ربنجنی). || صاحب غیاث گوید: اکثردل استعمال میشود. || ثومش. رجوع به این کلمه شود.