«لغت نامه دهخدا»
[حَ خَ] (ص مرکب) زنی که از زیبایی و رفتار جمیلانهء خود فتنه برمی انگیزاند و هنگامه برپا میکند. (ناظم الاطباء). رجوع به حشرگائی و حشری شود.